🔹نکته نحوی که در مورد این آیه بیان می کنیم نیز در مورد دو کلمه "رحمن" و "رحیم" می باشد اما از حیث اعراب و نقش در جمله.

🔹در مورد اعراب این دو کلمه نظر های متفاوتی می باشد:

🔸عده ای قائل به این هستند که این دو کلمه "مجرور" هستند، اما در مورد نقششان گفته اند:

🔺"الرحمن" بدل از "الله" است.
🔺"الرحیم صفت برای "الرحمن" است.

🔅حال دو سوال پیش می آید:

🔺چرا "الرحمن" صفت "الله" نباشد (و فقط بدل است)؟
🔺چرا "الرحیم" صفت برای "الله" نباشد (و فقط صفت برای "الرحمن" است)؟

🔅جواب سوال اول:
🔺"الرحمن" نمی تواند صفت "الله" باشد، زیرا "الرحمن" به دلیل غلبه استعمال آن برای خداوند "علم بالغلبه" شده است، و علم نمی تواند صفت باشد، لذا "الرحمن" نمی تواند صفت "الله" باشد.
بنابراین "الرحمن" بدل از "الله" است.

🔅جواب سوال دوم:
🔺"الرحیم" نمی تواند صفت برای "الله" باشد، زیرا بدل نمی تواند بین صفت و موصوف فاصله بیندازد، پس حال که "الرحمن" فاصل بین "الله" و "الرحیم" شده است، معلوم می شود که "الرحیم" صفت برای "الله" نمی باشد.
بنابراین "الرحیم" صفت برای "الرحمن است"

🔸عده ای نیز قائل به "رفع" و "نصب" این دو کلمه شده اند بنابر قطع از صفتیت.

و زمانی که از صفت بودن قطع شوند:
🔺هم می توانند مرفوع باشند، بنابر اضمار مبتدا.
🔺هم میتواند منصوب باشند، بنابر اضمار فعل.

🔅پس اگر این دو کلمه را مجرور ندانیم، چهار حالت اعرابی متصور هست:

🔺یا هر دو منصوب.
🔺یا هردو مرفوع.
🔺یا "الرحمن" منصوب و "الرحیم" مرفوع.
🔺یا "الرحمن" مرفوع و "الرحیم" منصوب.

#نکات_علمی