(درباره انواع "من" و "ما")

🔰ویژه نظام قدیم و جدید🔰

1 - "ما" موصول و شرط و استفهام اسم هستند ولی "ما" نافیه و کافّة حرف هستند.

2 - حروف نقش ندارند، پس فقط مای استفهام و شرط و موصول می توانند در جمله نقش بگیرند .

3 - اگر قبل از "ما" و "من" در جمله یک حرف جر بباید؛ آن ( من - ما ) از نوع موصول است. مخصوصا زمانی که به حالت ادغام شده به کار برود:

ممّا = من + ما
ممن= من + من
عمن = عن + من
عما = عن + ما
لما = ل + ما
بما = ب + ما
علی + ما ......

4 - از انواع (من - ما ) فقط نوع موصولی آن "معرفه" است! یعنی بقیه موارد از نوع نکره هستند.

5- اگر بعد از کلمه "کل" کلمات ( من - ما ) بیاید؛ حتما از نوع موصول و معرفه است.

مثال:
کلما رایت ابی، سلمت علیه.
کل من علیها فان.

مثال:

کل ما عرفته عنک کان حقیقه!
(سنجش - اردیبهشت 92)

6 - اگر در عبارتی دو کلمه ( من ) بدون حرکه بباید؛ در آن جمله غالبا یکی از آنها اسم موصول و معرفه است! و اسم موصول قبل از فعل می آید و حرف جر قبل از اسم!

مثال:

من المعلمین من یدرس جیدا!
که "من" دوم معادل اسم موصول می باشد.

7 - کلمه "ما" موصول اصولا در وسط جمله می آید. ولی گاهی در اول جمله هم به کار می رود!
و آن در صورتی است که یا فعل بعد از آن به صورت متعدی بیاید
و یا در وسط جمله ضمیر منفصل "هو" بدون حرف (ف) واقع شود.

مثال:

"ما" نطلب منکم هو تسلیمهم علینا.

مثال:

"ما" نعطی الآخرین من اموالنا، یضاعفه الله لنا!

(سراسری - تجربی 92 )

8 - اگر همراه با ادات استفهام (هل - ا) در جمله ای کلمه (ما - من) بیاید؛ غالبا آن کلمه "غیر موصول" است و بیشتر از نوع ادات استفهام می باشد.

مثال:

" هل تعلم من نجح فی الصف من ببننا؟"
(سنجش - آبان 88)

9 - در سوالات منظور از (مای الحرفیه) و یا (مای غیرعامله) همان مای "نفی" می باشد و منظور از (من و ما) معرفه همان موصول می باشد.

10 - اگر بعد از کلمه "ان" حرف "ما" بیاید و مستقیما به آن الحاق شود (بچسبد) ⬅ (انما) حرف حصر نامیده می شود و ترجمه اجباری (فقط - تنها - منحصرا) دارد.

مثال:

انما الدنیا خیال عارض.
"دنیا منحصرا خیال و اندیشه ای گذراست!"

ولی اگر بعد از (ان) حرف "ما" بیاید و به آن نچسبد؛ معادل اسم موصول می باشد و نقش اسم ان می پذیرد.
مثال:

ان ما رایت انی رایت !
(همانا آنچه را تو دیدی؛ من هم دیدم.)