🔴إعراب اسمهاي پرسشي يا استفهام🔴

🌕 اسامي استفهام يازده مورد هستند كه عبارتند از :

   مَن = چه كسي ؟        ما = چه چيزي ؟      مَن ذا = چه كسي ؟    ماذا = چه چيزي؟    متی = چه موقع ؟

 أيـّانَ = چه موقع؟ ( براي سوال از آينده است ؟ )  أين = كجا؟       كَيفَ = چگونه؟     أنَّی = چگونه؟ چه موقع؟   كَم  =  چقدر ؟      أيّ  =  كدام ؟

🌕 براي تعيين نقش اسمهاي استفهام به جمله سوالي جواب مي دهيم. كلمه اي كه به عنوان جواب كلمه استفهام قرار مي گيرد؛ همان نقش اسم استفهام در سوال است.

 به مثالهاي زير توجه كنيد:

 👈 من جاء؟  اَحمدُ جاء .   در اين مثال نقش من مبتدا و محلا مرفوع است.

👈 من رأيتَ ؟ رأيتُ مريمَ.  نقش من در جمله استفهامي مفعول به و محلا منصوب است.

👈من هو ؟ هو عليٌ.   نقش من خبر مقدم و محلاً مرفوع است.

👈 علی مَن سلّمتَ؟  سلّمتُ علی مريمَ .   نقش من، مجرور به حرف جر است.

بعد از  ما و ماذا؟ اگر فعل بيايد و آن فعل لازم باشد؛  د  این صورت "ما و ماذا"  نقش مبتدا می گيرند و اگر متعدي باشند  ما و ماذا نقش مفعول به دارد.  به شرطی که فعل مفعول به برایش ذکر نشده باشد.  مثال:

ماذا تصنعونَ؟ نصنعُ سفينةً.   نقش ماذا مفعول به و محلاً منصوب است.

ماذا سَقَط َ؟  الفنجانُ سقط.  در اينجا نقش ماذا   مبتدا و محلا مرفوع است.

و اگر اسم بيايد نقش "ما" خبر مقدم است: مثال:  ما تلك؟  هي عصاي.   نقش ما خبر مقدم و محلا مرفوع است.

 🌕اعراب "كيف:

كيف َحالُك؟ حالي جيّدٌ.  نقش كيف خبر مقدم و محلاً مرفوع است.

كيف َ خرج َ عليٌّ الی السوق؟ خرجَ عاجلا ً.  نقش كيف "حال مفرد و منصوب" است .

🌕 "أين":َ   اگر بعد از حروف جر نيايد، هميشه در جوابش مفعول فيه قرار مي گيرد و نقش مفعول فيه دارد .

الی أين َ سافرتِ ؟ سافرتُ الی ايرانَ .  نقش  أين  مجرور به جار است.

أين َ جلسنا؟ جلسنا حول َ الشجرة ِ.  نقش أين "مفعول فيه" است.

متی عدتَ (رجعتَ )؟ رجعتُ صباحا. ً   نقش متی مفعول فيه و منصوب محلا.

         🔴 درباره اعراب "کیف" 🔴

🌕 ۱- كيف در جملات اسميه: خبر مقدم و محلاً مرفوع است: كيف حالُك؟

🌕 ۲- در جملات اسميه؛ اگر قبل از افعال ناقصه باشد؛ "خبر مقدم" افعال ناقصه و محلاً منصوب است.  مانند:

 كيف كان دورُ التلاميذ في الحربِ المفروضة؟

🌕 3 - در جملات فعليه:  اگر فعل آن تام باشد؛ غالباً حال و محلاً منصوب است: مثال: كيف ذهبت الی المدرسةِ؟ ذهبتُ  الی المدرسةِ ماشياً .

🌕 4 - هر گاه قبل از افعال دو مفعولي واقع شود، مفعول دوم اين افعال مي باشد. مثال: كيف ظننتَ علياً؟  ظننتُه مجتهداً.