دانستنےهایےاز زبان عربے
 
 
 آموزش زبان عربے
 
🌕  ( قسمت اول )   🌕

"اسمی است که از کلمه دیگری گرفته نشده است و یا اسمی است که از انواع 8 گانه مشتق ها نباشد."

        🌕🌕 انواع اسم جامد: 🌕🌕

الف - جامد غیر مصدری:

اسم جامدی است که معنای مصدر نمی دهد.

 نکته مهم: بیشتر اسم های مذکر و مونث مجازی از نوع جامد غیر مصدری هستند.

👈 مثال: قلم، جبل، بیت، قمر، کتاب، ....(مذکر مجازی)

👈 مثال: دار، نفس، نار، حرب، عین، ریح، جهنم، عصا.... ( مونث مجازی)

ب - جامد مصدری: اسم جامدی است که معنای مصدر می دهد و در دو حالت مصدرهای ثلاثی مجرد ( 3 + 0 ) و باب های ثلاثی مزید کاریرد دارد.

👈 مثال: ( ثلاثی مجرد ) جلوس، ذهاب، قتل، عرفان، جریان، ......

👈 مثال: (ثلاثی مزید ) احترام، استخدام، انقلاب، احسان، تظاهر، ...

🔔 نکته مهم: مصادر ثلاثی مجرد از نوع سماعی و بی قاعده هستند؛ یعنی در وزن ها و قالب های متعددی به کار می روند، ولی دو وزن از آنها نسبت به بقیه کاربرشان بیشتر است که عبارتند از:

⬅️ یک - "فعل" : ساکن الوسط؛ که بیشتر معنای متعدی دارد:

👈 مثال: قتل، جمع، نصر، ضرب، فهم، جهل، ....

⬅️ دو - وزن " فعول" : که غالبا معنای لازم می پذیرند.

👈 مثال: جلوس، ظهور، خروج، ورود، ....

🔔 نتیجه مهم:

تمام مصادر در عربی از نوع جامد هستند، هر چند در ظاهرشان ریشه فعلی دیده شود!

     🌕🌕 تعریف اسم مشتق: 🌕🌕

" اسمی است که از کلمه دیگری گرفته شده است و یا اسمی است که انواع مشتق ها باشد! "

🌕 انواع اسم مشتق:

( اسم فاعل، اسم مفعول، اسم زمان، اسم مکان، صفت مشبهه، اسم یا صیغه مبالغه، اسم تفضیل، اسم آلت یا اسم ابزار )0

  🔴 بررسی انواع اسم های مشتق 🔴

 

1⃣ اسم فاعل:

 در واقع همان صفت فاعلی زبان فارسی است که با پسوند «ا» یا  «نده» می آید؛ 👈 مانند:  بینا یا بیننده.

توجه داشته باشیم که اسم فاعل را با نقش فاعل اشتباه نگیریم.

اسم فاعل درزبان عربی به دو روش ساخته می شود:

🌕 الف - ازفعل یا مصدرثلاثی مجرد: بروزن فاعل ساخته می شود.

 👈 مانند:          عِلم ←عالِم     کتاب ← کاتِب

🌕 ب - از فعل ثلاثی مزید بدین ترتیب:  ابتدا از کلمه داده شده، فعل مضارع می سازیم، سپس حرف مضارعه را حذف کرده و به جای آن حرف «ﻣُ» می گذاریم. سپس به حرف ما قبل آخر، یا همان حرکه "عین الفعل" حرکت کسره می دهیم؛ 👈 مانند:           تَعُلَمَ  ← یَتَعلَّمُ ← مُتَعلِّم

 اسم مفعول:

 که در واقع همان صفت مفعولی زبان فارسی است و نشانه آن در فارسی  پسوند «شده»  همراه با صفت مفعولی می باشد و بر کاری انجام شده دلالت دارد.

اسم مفعول به دو روش ساخته می شود: 🌕 الف - از فعل ثلاثی مجرد:     بروزن مفعول؛

👈 مانند:    کَتَبَ ← مَکتُوب     نَصَر← مَنصُور

🌕 ب- از غیرثلاثی مجرد: (بابهای مزید)

شبیه اسم فاعل مزید ساخته می شود، با این تفاوت که عین الفعل یا (حرف ماقبل آخر) را حرکت فتحه می دهیم؛

👈 مانند:                      یُقدِّسُ ← مُقَدَّس                        یُنکِرُ ← مُنکَر

🔔🔴 نکته مهم:

هر اسمی که با حرف "م" آغاز شود؛ 100% "مشتق" است! به غیر از مصدر باب "مفاعله"؛ چون تمام مصادر از نوع جامد هستند.

 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه چهارم آذر ۱۳۹۵ساعت 12:59  توسط م.عظیمےفر  | 
  بالا