|
دانستنےهایےاز زبان عربے
|
||
|
آموزش زبان عربے |
نکته 1: علائم شناسایی اسم:
1-الف و لام می گیرید :------- الکتاب 2-تنوین میگیرد:-------- کتابٌ
3-مضاف واقع میشود:-----بابُ المدرسة 4-مجرور واقع میشود:-------فی المدرس
5- مناداواقع می شود:----یا حسینُ 6- ة می گیرد------صدیقة
7- الف ممدود میگیرد:------ صحراء
نکته 2: علائم شناسایی فعل:
1-مجزوم میشود------لم یَنْصُرْ 2 - تْ میگیرد-----نَصَرَتْ
3-برسر آن حروفی مانند : قد – سَ – سَوف- ما – لا – لم – لن – کی – اِذن – حتی می آید.
4-ضمایر فاعلی چون : ا – و –تَ – تما – تم – تِ – تُنَّ – تُ – ی – نا به آخر آن اضافه میشود.
نکته 3: همزه امر حاضر باب افعال همزه ی قطع است . در اول و در وسط با حرکت خوانده می شود:
اَکْرِمْ ----- وَ اَکْرِمْ ولی بقیه همزه های امر حاضر همزه وصل هستند . در ابتدا با حرکت خوانده می شوند ولی در وسط همزه خوانده نمی شود: اِنْتَصِرْ ----- وَانْتَصِرْ اُکْتُبْ ----- وَاکْتُبْ
نکته 4: ن وقایه بین افعال و بعضی حروف با ضمیر ی متکلم وحده می آید.
اَکْرَمَ + ن + ی --------- اَکْرَمَنی مِن + ن+ی ----- منّی
نکته 5: ن تاکید ( خفیفه-----ثقیله) هنگام اتصال یکی از این دو ن تاکید در انتهای فعل مضارع حرکت حرف آخر آن فتحه می شود.
لا تَحْسَبْ + نَّ ----- لا تحسبَنَّ یَذْهَبُ _ نْ ----------یَذْهَبَنْ
نکته 6: لم + فعل مضارع :
1- معنی ماضی منفی می دهد : لم یذهَبْ --- نرفت ۲- معنی ماضی نقلی منفی می دهد : لم یذهَبْ-------نرفته است لمّا + فعل مضارع:
1-معنی ماضی منفی می دهد : لمّا یذهبْ ------نرفت 2-معنی ماضی نقلی منفی می دهد:لمّا یذهَبْ------هنوز نرفته است
لَنْ + فعل مضارع: هزگز+ آینده منفی لَنْ یذهَبَ------- هرگز نخواهد رفت
نکته 7: حرف لِ
1-به عنوان حرف جر برسر اسم می آید:هذا القلمُ لِتلمیذٍ
2-از حروف ناصبه : لِیذهَبْ----برای اینکه برود (معنی مضارع التزامی به کلمه می دهد و بر سر 14 صیغه ی مضارع می آید)
3- از حروف جازمه : که برسر 6 صیغه غایب و دو صیغه ی متکلم مضارع می آید و امر غایب می سازد:
لِیَذْهَبْ------باید یرود
نکته 8 :لغات ((خیر)) و(( شر )) دارای سه معنی هستند:
1- به عنوان صفت مشبهه ---خوب – بد 2- به عنوان مصدر---خوبی - بدی
3- به عنوان اسم تفضیل----خوبتر - بدتر
نکته 9:اسم آلة اسم مشتقی است که بر ابزار کار دلالت می کند و دارای سه وزن معروف است:
1- مِفْعَلْ---- مانند:مِبْرَدْ(سوهان) -- مِنْحَتْ(تیشه) -- مِقْبَضْ(دستگیره)
2- مِفْعَلَة----مانند:مِسْطَرَة(خط کش) -- مِکْنَسَة(جارو) -- مِرْوَحَة(بادبزن)
3- مِفْعال----مانند:مِفْتاح(کلید) -- مِقْراض(قیچی)
نکته 10:بعضی از اسماء مؤنث عبارتند از:
1- اعضای زوج بدن : ید – رِجل – عین – اُذُن 2- اسم قبیله ها : عاد – ثمود
3- اسم شهر و کشور : ایران – طهران 4- اسامی مختص مؤنث: بنت – اُم – اُخت
5- اسامی علم مؤنث: سمیه – زینب – مریم – زهراء 6- جمع مکسر غیر انسان: مساجد - مکاتب
7- مؤنث مجازی: ارض – شمس – بئر – حرب – نار – روح – جهنم – دار – عصا – نفس – ریح
نکته 11:اسم مقصور : کبری اسم منقوص : والی – قاضی اسم ممدود: زهراء – صحراء
صحیح الآخر : هیچ کدام از علامت های مذکور را ندارد : القلم – الشمس
نکته 12:هرگاه مبتدا و خبر (اسم و خبر افعال ناقصه یا حروف مشبهة بالفعل) هر دو معرفه باشند برای اینکه با موصوف و صفت اشتباه نشود یکی از ضمایر منفصل مرفوع را می آوریم که از نظر صیغه تابع ماقبل خود است . به ضمیر منفصل مرفوع که بین مبتدا و خبر می آید (( ضمیر فصل )) می گویند.
مانند:الله هو الغنیُ --- الله=مبتدا - الغنی=خبر العلماءَ هم ورثة الانبیاء--- العلماء-مبتدا - ورثة=خبر
نکته 13:اسم موصول بعد از اسم معرفه صفت حساب می شود و اعرابش محلی است و تابع ماقبل خود است و به معنی ((که)) می باشد.
نکته 14: ضمیر شأن : ضمیر غایب مفردی است که برای بیان شأن امر مورد بحث آورده می شود .
ضمیر شأن را فقط جهت ارادت و بزرگداشت به کار می برند و به صورت مفرد و غایب آورده می شود.
مانند: هُوَالدّینُ اَساسُ التّمَدُّن.
|
|