دانستنےهایےاز زبان عربے
 
 
 آموزش زبان عربے
 

نکته 1:               علائم شناسایی اسم:

1-الف و لام می گیرید :------- الکتاب                              2-تنوین میگیرد:-------- کتابٌ

3-مضاف واقع میشود:-----بابُ المدرسة                            4-مجرور واقع میشود:-------فی المدرس

5- مناداواقع می شود:----یا حسینُ                                    6- ة می گیرد------صدیقة

7- الف ممدود میگیرد:------ صحراء

نکته 2:              علائم شناسایی فعل:

1-مجزوم میشود------لم یَنْصُرْ                               2 - تْ میگیرد-----نَصَرَتْ

3-برسر آن حروفی مانند : قد – سَ – سَوف- ما – لا – لم – لن – کی – اِذن – حتی می آید.

4-ضمایر فاعلی چون : ا – و –تَ – تما – تم – تِ – تُنَّ – تُ – ی – نا به آخر آن اضافه میشود.

نکته 3:        همزه امر حاضر باب افعال همزه ی قطع است . در اول و در وسط با حرکت خوانده می شود:

اَکْرِمْ ----- وَ اَکْرِمْ   ولی بقیه همزه های امر حاضر همزه وصل هستند . در ابتدا با حرکت خوانده می شوند ولی در وسط همزه خوانده نمی شود:          اِنْتَصِرْ ----- وَانْتَصِرْ                        اُکْتُبْ ----- وَاکْتُبْ 

نکته 4:    ن وقایه بین افعال و بعضی حروف با ضمیر ی متکلم وحده می آید.

اَکْرَمَ + ن + ی --------- اَکْرَمَنی                           مِن + ن+ی ----- منّی

نکته 5:  ن تاکید ( خفیفه-----ثقیله)  هنگام اتصال یکی از این دو ن تاکید در انتهای فعل مضارع حرکت حرف آخر آن فتحه می شود.

لا تَحْسَبْ + نَّ ----- لا تحسبَنَّ                                   یَذْهَبُ _ نْ ----------یَذْهَبَنْ

نکته 6:     لم + فعل مضارع :

1- معنی ماضی منفی می دهد : لم یذهَبْ --- نرفت   ۲- معنی ماضی نقلی منفی می دهد : لم یذهَبْ-------نرفته است            لمّا + فعل مضارع:

1-معنی ماضی منفی می دهد : لمّا یذهبْ ------نرفت   2-معنی ماضی نقلی منفی می دهد:لمّا یذهَبْ------هنوز نرفته است

لَنْ + فعل مضارع:           هزگز+ آینده منفی لَنْ یذهَبَ------- هرگز نخواهد رفت

نکته 7:                   حرف لِ

1-به عنوان حرف جر برسر اسم می آید:هذا القلمُ لِتلمیذٍ

2-از حروف ناصبه : لِیذهَبْ----برای اینکه برود (معنی مضارع التزامی به کلمه می دهد و بر سر 14 صیغه ی مضارع می آید)

3- از حروف جازمه : که برسر 6 صیغه غایب و دو صیغه ی متکلم مضارع می آید و امر غایب می سازد:

لِیَذْهَبْ------باید یرود

نکته 8 :لغات ((خیر)) و(( شر )) دارای سه معنی هستند:

1- به عنوان صفت مشبهه ---خوب – بد                     2- به عنوان مصدر---خوبی - بدی

3- به عنوان اسم تفضیل----خوبتر - بدتر

نکته 9:اسم آلة اسم مشتقی است که بر ابزار کار دلالت می کند و دارای سه وزن معروف است:

1- مِفْعَلْ---- مانند:مِبْرَدْ(سوهان) -- مِنْحَتْ(تیشه) -- مِقْبَضْ(دستگیره)

2- مِفْعَلَة----مانند:مِسْطَرَة(خط کش) -- مِکْنَسَة(جارو) -- مِرْوَحَة(بادبزن)

3- مِفْعال----مانند:مِفْتاح(کلید) -- مِقْراض(قیچی)

نکته 10:بعضی از اسماء مؤنث عبارتند از:

1- اعضای زوج بدن : ید – رِجل – عین – اُذُن                           2- اسم قبیله ها : عاد – ثمود

3- اسم شهر و کشور : ایران – طهران                           4- اسامی مختص مؤنث: بنت – اُم – اُخت

5- اسامی علم مؤنث: سمیه – زینب – مریم – زهراء        6- جمع مکسر غیر انسان: مساجد - مکاتب

7- مؤنث مجازی: ارض – شمس – بئر – حرب – نار – روح – جهنم – دار – عصا – نفس – ریح

نکته 11:اسم مقصور : کبری        اسم منقوص : والی – قاضی       اسم ممدود: زهراء – صحراء

صحیح الآخر : هیچ کدام از علامت های مذکور را ندارد : القلم – الشمس

نکته 12:هرگاه مبتدا و خبر (اسم و خبر افعال ناقصه یا حروف مشبهة بالفعل) هر دو معرفه باشند برای اینکه با موصوف و صفت اشتباه نشود یکی از ضمایر منفصل مرفوع را می آوریم که از نظر صیغه تابع ماقبل خود است . به ضمیر منفصل مرفوع که بین مبتدا و خبر می آید (( ضمیر فصل )) می گویند.

مانند:الله هو الغنیُ --- الله=مبتدا - الغنی=خبر      العلماءَ هم ورثة الانبیاء--- العلماء-مبتدا - ورثة=خبر

نکته 13:اسم موصول بعد از اسم معرفه صفت حساب می شود و اعرابش محلی است و تابع ماقبل خود است و به معنی ((که)) می باشد.

نکته 14:     ضمیر شأن : ضمیر غایب مفردی است که برای بیان شأن امر مورد بحث آورده می شود .

ضمیر شأن را فقط جهت ارادت و بزرگداشت به کار می برند و به صورت مفرد و غایب آورده می شود.

مانند: هُوَالدّینُ اَساسُ التّمَدُّن.

 |+| نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۱ساعت 9:52  توسط م.عظیمےفر  | 
  بالا