|
دانستنےهایےاز زبان عربے
|
||
|
آموزش زبان عربے |
اسم جمع : اسمی است که دارای معنی جمع است ولی ازخود مفرد ندارد؛ مانند : قَوم ، ملــّــة ، حزب ،شعب .
اسم جنس جمعی :اسمی است که دارای معنی جمع است و از لفظ خود مفرد نیز دارد ولی مفرد آن را با اضافه کردن (( تاء )) یا ((یاء مشدّد )) ، بدست می آوریم ؛ مانند : تــُــفـّـاح ( سیب ). تـُـفـّـاحة ( یک سیب ) تــَمر ( خرما ) تمرة ( یک خرما ) یهود مفرد آن یهودیّ .
جمع الجمع :برخی از جمع ها دوباره جمع سالم یا مکسر بسته می شوند که در اصطلاح به آن جمع الجمع می گویند ؛ مانند : بیت = بیوت = بیوتات. ید = أیدی = أیادی. جمع الجمع حداقل بر نه دلالت می کند یعنی حداقل شامل نه نفر یا نه چیز می شود.
منتهی الجموع :به جمع الجمع بر وزن ( أفاعــِــل و أفاعیـــل ) و نیز هر جمعی که وزن آن شبیه افاعل و افاعیل باشد منتهی الجموع می گویند ؛ مانند :کلب = أکلـُــب = أکالـِــب. قول = أقوال = أقاویل. مسجد= مساجد. مصباح = مصابیح. جَــو هر = جواهر. خاتمة = خواتیم.
گفت : میخواهم تمام دنیا بدانند كه اسكندر با آن همه شكوه و جلال دست خالی از دنیا رفت.
|
الماضی |
المضارع |
الأمر |
المصدر | |
|
م ض ی |
أمْـضَـی |
یُـمْـضـی |
أمْـضِ |
إمْـضاء |
|
هـ د ی |
اِهْـتَـدَی |
یَـهْـتَدِی |
اِهْـتَـدِ |
اِهْـتِـداء |
|
ز و ی |
اِنْـزَوَی |
یَـنْـزَوِی |
اِنْـزَوِ |
اِنْـزِواء |
|
ع ف و |
اِسْتَعْـفَـی |
یَسْـتَعْـفِی |
اِسْتَـعْفِ |
اِسْتِعْـفاء |
ادامه مطلب
مفعول مطلق
مصدري است منصوب از جنس فعل كه براي بيان تأكيد يا نوع وقوع فعل به كار برده مي شود و به دو دسته تقسيم مي شود: 1)مفعول مطلق تأكيدي ۲ ) مفعول مطلق نوعی (بیانی )
۱ ) مفعول مطلق تاکیدی
مصدري است منصوب از جنس فعل كه بدون صفت با مضاف اليه به كار برده مي شود و براي تأكيد بر وقوع فعل به كار مي رود.
1)سَلَّموا تَسليماً .
۲ )اُذكُرُ الله ذكراً
ادامه مطلب
«آدمی را امتحان به کردار باید کرد نه به گفتار
چه اکثر مردم زشت کردارنیکوگفتارند»
۱. فاعل حتماً در زبان عربی بعد از فعل می‌آید و جمله فعلیه با فعل مفرد غایب شروع شود فاعل آن فعل یك اسم ظاهر است .
2. نائب فاعل حتماً بعد از فعل مجهول می‌آید .
3. در فعل ماضی بجز صیغه‌ی یك و چهار ر بقیه صیغه‌ها فاعل ضمیر بارز است .
4. در فعل امر مخاطب بجز صیغه یك در بقیه صیغه‌ها فاعل ضمیر بارز است .
5. اسم افعال ناقصه دقیقاً مثل فاعل می‌باشد (طریقه حضور و انواعش) .
6. ضمیر « نا » بعد از فعل مضارع و امر حتماً نقش مفعول را دارد .
7. ضمیر « ی » بعد از فعل مضارع و امر اگر با « ن » وقایه همراه نباشد نقش فاعل را دارد .
8. جمع مونث هیچگاه فتحه نمی‌گیرد و نقش آن اگر ضمه نگرفته باشد معمولاً منصوب است .
9. اسم منصوب بعد از افعال ناقصه خبر افعال ناقصه می‌باشد .
10. دو اسمی كه دارای « الف » و « تنوین » باشند و دركنار هم قراربگیرند اسم دوم 98 درصد صفت است.
11. عدد هرگاه بعد از معدود قرار بگیرد نقش صفت دارد و همچنین « ذو ، ذی ، ذا » كه جز اسماء خمسه است بعد از اسم نكره صفت هست .
12. معدود بعد از عدد هرگاه منصوب باشد نقش تمییز را دارد و همچنین اسم منصوب بعد از وزن افعل تمییز می‌باشد .
13. بعد از حرف ندای « یا » هر اسمی بیاید حتماً منادی می‌باشد .
14. اسم علم و اسمهای مبنی به اسم دیگر اضافه نمی‌شود و بعد از این اسمها غالباً مضاف الیه نمی‌آید . برای تجزیه وترکیب 2 نمره در کلیه امتحانات و پایه های تحصیلی در نظر گرفته شده است.
۱)ضمیر«نا»همراه فعل امر همیشه متصل منصوبی ونقش آن مفعول به ومحلاً منصوب است.چون درهنگام صرف فعل امروجود ندارد.اَخبِرنا(به ما خبر بده)-عَلِّمنا(به مایاد بده)
2) ضمیر«نا»همراه فعل مضارع همیشه متصل منصوبی ونقش آن مفعول به ومحلاً منصوب است.چون درهنگام صرف فعل مضارع وجود ندارد.ینصُرنا(مارایاری می کند)یُعلِّمنا(به ما می آموزد)
3) ضمیر«نا»همراه فعل ماضی اگر ماقبل «نا»ساکن ـ° باشد متصل مرفوعی ونقش آن فاعل ومحلاً مرفوع است.نَصَر°نا(یاری می کنیم) واگر ماقبل آن متحرک باشد همیشه متصل منصوبی ونقش آن مفعول به ومحلاً منصوب است.نَصَرَنا(یاری کرد مارا)
4) ضمیر«نا»همراه اسم همیشه متصل مجروری ونقش آن مضاف الیه ومحلا مجرور است.معلِّمنا(معلم ما)
5)ضمیر«نا»همراه حرف جرهمیشه متصل مجروری واعراب آن محلاًمجرور است.علینا(برما)
6)ضمیر«نا»همراه حروف مشبهة بالفعل همیشه متصل منصوبی ونقش آن اسم حروف مشبهه ومحلاً منصوب است.اِنّا-اِنَّنا
7)ضمیر«نا»همراه افعال ناقصه ومقاربه همیشه متصل مرفوعی ونقش آن اسم افعال ناقصه یا مقاربه ومحلاًمرفوع است.کُنّاصادقینَ(اسم افعال ناقصه)اَخذنا نذهبُ(شروع به رفتن کردیم)اسم افعال مقاربه).
دکتر شریعتی: لحظه ها را گذراندیم که به خوشبختی برسیم، غافل از آنکه لحظه ها همان خوشبختی بودند.
همه ما خودمان را چنین متقاعد می كنیم كه زندگی بهتری خواهیم داشت اگر:
شغلمان را تغییر دهیم
ادامه مطلب
نکته ۱:هر گاه تشديد
( ّ ) روی لام الفعل ( آخرين حرف اصلی باشد ) علامت مضاعف بودن فعل است، مانند :يضِلُّ،يَمُدُّونَ،و اگر روی عين الفعل ( دومين حرف اصلی باشد )علامت مضاعف بودن نيست، مانند:يُعَلِّمونَ ،يَتَعَقَّلونَ،مگر این که حرف خودش دو بار تکرار شود، مانند
:یُقَلِّلُونَ ، یُمَددونَ
ادامه مطلب
گاهی باید تلاش را دید ، نه نتیجه را ...
درست شبیهِ یک باخت ، در مقابلِ تیمی قَدَر ...
درست شبیهِ جنگیدنِ قهرمانانه برایِ گلی که آفساید می شود ،
همه چیز ، اتفاقی ست ،
نباید نا امید شد ...
نباید کنار کشید ...
آدمی که تلاش کردن را خوب یاد گرفته ؛
این بار اگر نشد ؛
دفعه بعد ؛
صعود و پیروزی اش حتمی ست ...
زندگی ، گذرگاهِ ناغافلِ اتفاق هاست ...
باید جلویِ اتفاق را گرفت ،
باید ایستاد و جنگید !
باید امیدوار بود !
|