|
دانستنےهایےاز زبان عربے
|
||
|
آموزش زبان عربے |
به خاطر بسپار همراهي خدا با انسان مانند نفس كشيدن است،
آرام ،بي صدا وهميشگي
خدا می داند، ولی ... آن روز که آخرین زنگ دنیا می خورد دیگر نه می شود تقلب کردو نه می شود سر شخصی را کلاه گذاشت. آن روز تازه می فهمیم دنیا با همه بزرگی اش ازیک جلسه امتحان مدرسه هم کوچکتر بود!...
و آن روز تازه می فهمیم که زندگی عجب سوال سختی بود سوالی که بیش از یکبار نمی توان به آن پاسخ داد.
خدا کند آن روز که آخرین زنگ دنیا می خورد، روی تخته سیاه قیامت اسم مارادرلیست خوب ها بنویسند. خدا کند حواسمان بوده باشد و زنگ های تفریح آن قدر در حیاط نمانده باشیم که حیات را از یاد برده باشیم.
خدا کند که دفتر زندگیمان را زیبا جلد کرده باشیم و سعی ما بر این بوده باشد که نیکی ها و خوبی هارا در آن نقاشی کنیم و بدانیم که دفتر دنیا چرک نویسی بیش نیست چرا که ترسیم عشق حقیقی در دفتری دیگر است.
أمُّ الكتاب : الفاتحة والآية والقرآن
أمُّ النجوم : المجرّة
أمُّ جابر : السُّنبلة والهريسة
أمُّ عُبيد : الصحراء
أمُّ الوليد وأمُّ حَفْصَة : الدجاجة
أمُّ عَوف : أنثى الجراد
أمُّ رَجِيْه : النحلة
أمُّ غياث وأمُّ عُقْبَة وأمُّ العيال : القِدْر
ادامه مطلب
اما :حرف تفصيليه و شرطيه كه محلي از اعراب نداردوغير جازم است وجواب آن با«ف»شوع مي شود
لها مقام عظيم : جمله وصفيه ، محلا منصوب به تبعيت از « شخصية»
لذا : جارو محلا” مجرور
لما وصلت : لما مفعول فيه محلا” منصوب
معا” : حال و منصوب ( مع چنانچه مضاف اليه داشته باشد ، ظرف است
ادامه مطلب
امروز صبح که از خواب بیدار شدم از خودم سوال کردم "زندگی "چه
می گوید؟
جواب را در اتاقم پیدا کردم ....
پنکه گفت : خونسرد باش !
سقف گفت : اهداف بلند داشته باش !
پنجره گفت : دنیا را بنگر!
ساعت گفت : هر ثانیه با ارزش است !
آیینه گفت : قبل از هرکاری ، به بازتاب آن بیندیش !
تقویم گفت : به روز باش !
در گفت : در راه هدف هایت ، سختی ها را هل بده و کنار بزن !
زمین گفت : با فروتنی نیایش کن !
پاييز با خود شور مي آورد و قاصدكها خبر بازگشايي مدارس مي دهند، درختان آماده مي شوند تا با شوق، برگهاي رنگارنگشان را چون كاغذهاي رنگي بر سر كودكاني كه مشتاقانه به مدرسه مي روند بريزند و سارها بر شاخه هاي انبوه درختان صف كشيده اند، تا آوازهاي گرمشان را بدرقه كنند. نسيم، نفس هاي معطرش را هر صبح بر گونه هاي سرخابي كودكانه شان مي دمد تا خواب را در سايه هاي كوتاه ديوار جا بگذارند و مشتاقانه تا حياط منتظر مدرسه بدوند.
ادامه مطلب
گاهی باید تلاش را دید ، نه نتیجه را ...
درست شبیهِ یک باخت ، در مقابلِ تیمی قَدَر ...
درست شبیهِ جنگیدنِ قهرمانانه برایِ گلی که آفساید می شود ،
همه چیز ، اتفاقی ست ،
نباید نا امید شد ...
نباید کنار کشید ...
آدمی که تلاش کردن را خوب یاد گرفته ؛
این بار اگر نشد ؛
دفعه بعد ؛
صعود و پیروزی اش حتمی ست ...
زندگی ، گذرگاهِ ناغافلِ اتفاق هاست ...
باید جلویِ اتفاق را گرفت ،
باید ایستاد و جنگید !
باید امیدوار بود !
|